به نام خالق هستی

سلام

نماز و روزه هاتون قبول

پای صحبت استاد:

*شما (اهلبیت علیهم السلام) سفینه ی نجاتید

کشتی نجات - جسارتا - وظیفه داره کسانی که دارن غرق میشن رو نجات بده

فقط کافیه یه دست و پا بزنیم ...

وقتی رفتی داخل کشتی بهت وقت میدن...خلاصه بلافاصله نمیگن اینجا چکار میکردی

نمیزنن تو گوشت...بهت میگن آروم باش.خدا بهت رحم کرد.ما بودیم و نجاتت دادیم

نفسی تازه کن...مهروبونی میکنن*

................................

وقتی دانشگاه و کلاس درس واست حتی دلخوشی نداره

وقتی هوای خیابون خوردن نداره و تلخ شده

وقتی معدود جایی رو پیدا میکنی که آرامشت رو برهم نمیزنه

وقتی دیگه تلویزبون و اینترنت و...بی معنی شده

وقتی صداها عذابت میدن

وقتی همیشه بغض به گلو هستی و در به دره یه جای خلوت

یه جا که اشکات بدون ترس از دستمال کاغذی یا چشم دیگرون سرازیر بشن

و اونقدر بیان که خشک بشن و خشکیه صورتت رو حس کنی

وقتی طوماره آرزوهات رو میاری و میبنی دیگه خیلی هاشون دردی رو دوا نمیکنن

وقتی میگردی و میفهمی این حال و بغضش ربطی به اون آروزهات نداره

وقتی دیگه آرزویی نمیمونه

امید صدات میزنه...میگه من باهات هستم

منم به امید میگم :

امید من همون کشتییه و بس

همونکه از این دنیا وتعلقاتش من رو به ساحل عشق ببره

سرزمینی که از چشیدن محبت دلزده نشم

جایی که از کسی جز خوبی نبینم

.............................................

- منظور از آرزو اون قسم از آرزوهای شخصیه

- منظور از استاد حجت الاسلام نقویان بود

.یکی از برنامه هاشون روی سی دی

البته فقط بین ستاره ها

موفق باشید

خدانگه دارتون

التماس دعا